یک شرکت بیوتکنولوژی، گاو های اصلاح شده ژنتیکی را به منظور ترشح آنتی بادی های انسانی که در معرضSARS-coV-2 قرار داده است.  Amesh Adalja (پزشک بیماری های عفونی مرکز حفظ سلامت دانشگاه جانز هاپکینز) می گوید: این امیدوار کننده است. ما میخواهیم تا جایی که می توانیم روش های پیشگیری داشته باشیم. به منظور ساخت آنتی بادی ها برای پیشگیری یا درمان بیماری، شرکتها معمولاً به منابعی مانند سلولهای کشت شده یا گیاهان تنباکو روی می آورند. اما تقریبا بیست سال پیش محققان شروع به توسعه رویکردی برای ساخت آنتی بادی ها روی حیوان کردند که اکنون توسط شرکت اس ای بی بایوتراپیوتیکس (SAb Biotapeutics) در شهر سوفالز (Sioux Falls)  از داکوتای جنوبی دنبال می شود. این شرکت از نظر ژنتیکی گاوهای لبنی را به گونه ای تغییر می دهد که حیوانات را قادر سازد مقادیر قابل توجهی آنتی بادی انسانی علیه پروتئین پاتوژن تزریق شده به آنها را تولید کنند.

William Klimstra (ایمونولوژیست ویروسی دانشگاه پیتزبرگ)، شخصی که قدرت آنتی بادی های گاو در برابر SARS-CoV-2 را بررسی می کند، می گوید: گاوها به عنوان یک بیو راکتور غول پیکر مورد استفاده قرار می گیرند. رئیس و مدیر عامل بیوتراپی Sab: گاوها به خوبی کارخانه های تولید آنتی بادی را ایجاد می کنند و فقط به این دلیل که خون بیشتری نسبت به حیوانات کوچکتر دارند و یا پروتئین های انسانی بیشتری می سازند نیست بلکه خون آنها می تواند دو برابر بیشتر از آنتی بادی های خون انسان در هر میلی لیتر را داشته باشد. حیوانات ممکن است مزیت های دیگری را نیز دارا باشند.

اکثر شرکت هایی که برای ساخت آنتی بادی در مقابل COVID_19 در تلاشند، امیدوارند که بتوانند از یک نمونه واحد نسخه های یکسانی را به صورت انبوه تولید کنند. نوعی آنتی بادی که مونوکلونال گفته میشود نیز در آن نمونه قرار دارد و اتصال محکمی با بخش خاصی از سلول برقرار می کند. گاو ها به جای تولید فقط یک نوع آنتی بادی چند نوع آنتی بادی پلی کلونال (طیف وسیعی از مولکول ها که چندین بخش از ویروس را تشخیص می دهد) تولید میکنند.آقای سالیوان می گوید: این روش طبیعی بدن ماست که با هر  نوع بیماری مقابله می کند. این تفاوت ممکن است پروتئین گاو را نسبت به آنتی بادی های مونوکلونال قوی تر کند وحتی ممکن است در صورت جهش یافتن ویروس نیز موثر باشد. قبل از فوران بیماری واگیردار COVID-19 مرکز زیست درمان شناسیSAB آزمایش های بالینی روی آنتی بادی های گاو های اصلاح شده برای مقابله با سندرم تنفسی خاورمیانه (سندرمی که از ویروس کرونای مرتبط با SARS-CoV-2 نشات میگیرد) را تکمیل کرده بود. آقای سالیون می گوید: توسعه این روش درمانی به ما دانش اولیه ای داد تا بتوانیم روی هدف صحیح متمرکز شویم. در طول هفت هفته گاوها آنتی بادی هایی علیه SARS-CoV-2 تولید می کردند. قبل از اینکه حیوانات ترشح آنتی بادی ها را در خون خود آغاز کنند گاوها به یک واکسن DNA مقاوم کننده بر پایه بخشی از ژنوم ویروس برای آماده سازی سیستم ایمنی خود نیاز دارند. سپس تزریقی شامل یک تکه پروتئین SARS-CoV-2 (که مانند رمز عبور ویروس برای ورود به سلول عمل می کند) صورت می گیرد. دکتر سالیون: هر ماه یک گاو می تواند آنتی بادی های کافی برای معالجه چند صد بیمار را تولید کند.

در آزمایش های اخیر کلیمسترا و همکارانش آنتی بادی هایی در مقابل پلاسمای بهبود یافته ی حاصل از خون بازماندگان قرار دارند، پلاسما در آزمایشات بالینی به عنوان درمانی برای ویروس مورد آزمایش قرار می گیرد. این شرکت هفته گذشته اعلام کرد: آنتی بادی های گاو در جلوگیری از ورود ویروس به سلول ها چهار برابر بهتر از پلاسما ی بهبود یافته عمل کرد. آقای سالیون: بیوتکنولوژی امیدوار است طی دو ماه آینده یک آزمایش بالینی را آغاز کند و می خواهد آزمایش کند که آیا تزریق آنتی بادی ها از خون گاوها باعث جلوگیری از آلوده شدن افراد سالم به SARS-CoV-2 شده و برای بیمارانی که از قبل مریض هستند، مفید واقع می شود.

با این حال همه فکر نمی کنند گاوها بهترین انتخاب برای ساخت آنتی بادی ها هستند. مانیش ساگار (Manish Sagar) پزشک بیماری های عفونی از مرکز پزشکی دانشگاه بوستون می گوید: تا زمانی که اثبات بیشتری نبینم که تولید آنتی بادی در گاوها بسیار مقرون به صرفه تر و از نظر اقتصادی مناسب تر است همچنان در این مورد تردید خواهم داشت. تا به حال آنتی بادی های تولید شده توسط حیوانات برای درمان هیچ بیماری تأیید نشده است. اما جفری هندرسون ، متخصص بیماریهای عفونی از دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس آنتی بادی های گاو تولید شده را به عنوان قدم بعدی منطقی برای نزدیک شدن به پلاسمای بهبود یافته ی مورد مطالعه، توصیف می کند. از نظر وی رویکرد کلی بر پایه ی علم صوت و تجربه گذشته ایست که به یک قرن گذشته باز می گردد.

Cow 2

 

منبع: Science

doi:10.1126/science.abd1902

مترجم: فاطمه عرب موذن، دانشجوی رشته مهندسی پزشکی دانشگاه نیشابور