دوشنبه, ۰۲ اسفند ۱۳۹۵

م 

عوامل اصلی شکل دهنده به آینده ارزشیابی آموزش عالی، علم و فناوری (برگرفته از میز آینده پژوهی آموزش عالی)

فاصله وضعیت مسئله آمیز ارزیابی آموزش عالی در ایران با وضعیت مورد انتظار (فراستخواه، 1387).

 مهمترین موضوعات کانونی در آینده نظام علمی و آموزش عالی کشور (برگرفته از پنل دوم میز آینده پژوهی آموزش عالی)

 

 چالشهای کیفیت آموزش عالی ایران به استناد پژوهشها و گزارشهای منتشر شده:

1-     ارزشیابی دانشجویان از کلاس درس و ابهام در رویه‏ ها، شیوه‏ ها و ابزارها و به کارگیری نتایج

2-     استقلال دانشگاهی، خود ارزیابی و خود حسابرسی در چالش با رویکردهای کنترل بیرونی دولتی

3-     تخصیص ناکارآمد منابع دولتی به دانشگاه‌ها

4-     تمرکزگرایی، تصدی‏ گری و تعدد متولیان دولتی

5-     توجیه نبودن و عدم مشارکت اعضای هیئت‌علمی در خصوص اهمیت و ضرورت ارزیابی و اعتبارسنجی در آموزش عالی

6-      رویکرد علمی و تخصصی به ارزشیابی و موانع ساختاری پيش روي آن

7-     سایه دستگاه دولت بر ارزشیابی و پروژه ناتمام ایجاد نهادهای واسط

8-     سایه عوامل سیاسی ایدئولوژیک بر نظام حرفه‏ ای علمی و تخصصی

9-     ظهور رويكرد علمي به ارزيابي دروني و بيروني آموزش عالي و چالش آن با رويكرد نظارت دیوان‌سالار

10- عدم اختصاص امتیازات پژوهشی در قبال انجام ارزیابی درونی و بیرونی به اعضای هیئت‌علمی

11-عدم استفاده از شاخص‌های مناسب، دقیق و کارا در ارزیابی از فرایندهای دانشگاهی و نبودن شواهدی دال بر اثربخشی آن در کیفیت آموزشی

12-عدم اعتبارسنجی و بررسی کیفیت آموزش عالی به‌وسیله سازمان‌های حرفه‌ای (انجمن‌های علمی) با رویکردی مبتنی بر معیارهای اخلاق حرفه‌ای

13-عدم انجام کامل ارزیابی درونی در دانشگاه‌ها

14- عدم توانایی بازار کار در بخش دولتی و خصوصی در ارزش‌گذاری مدارک دانشگاهی

15- عدم توجه به شایسته‌سالاری در مدیریت‌های دانشگاهی

16-  عدم توجه جدی به برنامه‌های درسی و عناصر آن که نقش انکارناپذیری در تحقق هدف‌های آموزش عالی و کیفیت آن دارند

17-عدم توسعه و مشارکت نهادهای غیردولتی حرفه‏ ای

18-عدم وجود رقابت در دانشگاه به دلیل فقدان سازوکار منطقی و کارآمد جهت انتخاب مدیریت مؤسسات آموزش عالی

19-عدم وجود رقابت در دانشگاه‌های ایران

20-فعالیت‌های پراکنده درون دولت شامل: الف. آيين‌نامه ارتقا ب. آيين‌نامه قطب‌های علمي ج. شاخص‌های آموزش عالي و ه تعاملات بين‌المللي در زمينه تضمين كيفيت

21-فقدان ارزیابی بیرونی توسط همتایان علمی

22-فقدان آزمون‌های استاندارد نظام حرفه‏ ای

23-فقدان نشانگرها، شاخص‏ها و استانداردهای موردتوافق و معتبر

24-فقدان نظام اطلاعات آموزش عالی

25-کم توجهی به پاسخ‌گویی مؤسسات آموزش عالی با سیستم اعتبارسنجی

26-  کم توجهی به مسئولیت‌پذیری، مشارکت درون‌زا، انتقادپذیری مشترک و نبود فرهنگ خودارزیابی

27-کمبود بودجه اختصاص‌یافته به گروه‌های آموزشی دانشگاه‌ها برای ارزیابی درونی و بیرونی

28-گرایش دولت به پیوند ارزشیابی با اختیارات مرکزی

29-ماهیت پنهان فرایند اعتبارسنجی، نبود شفافیت لازم در ارائه گزارش نتایج به عموم مردم، عدم توجه کافی به اصل مشتری محوری و شهروند محوری

30-مشکل روش‌شناختی که به‌جای اندازه‌گیری واقعیت‌های آشکارشده، بیشتر به نظرسنجی می‌پردازد.

31-مغفول ماندن شاخص‌هاي بروندادي كيفيت آموزش عالي به دلیل تمایل دولتی بر کنترل فرایندها و تحت تأثیر اقتصادِ سیاسیِ نفتی

32-میل پیوسته مترصد در سيستم دولت برای بازگشت به کنترل بیرونی و دیوان‌سالار

33-نبودن ساختار سازمانی اعتبارسنجی در آموزش عالی

34- وجود پدیده نادرست مدرک‌گرایی به دلیل تأکید بازار مشاغل بر مدارک عالی‌تر بدون توجه به کیفیت آن

35-وجود تبعیض در استخدام بدون توجه به کیفیت دانش‌آموختگان

36-  وجود رانت در سیستم تخصیص منابع دانشگاهی ایران